Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΝΑ

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα αγοράκι που το λάγανε Πάνα ( από το Παναγιώτης ).
κ.α.Όταν ήτανε μικρός, η αγαπημένη του γιορτή ήταν οι αποκρίες. Κάθε φορά που ερχόταν τα καρναβάλια του άρεσε να ντύνεται, νίντζα, καουμπόυ, κολομπινα, Μπάτμαν, Μαμαλάκης κ.α .Έτσι κάθε χρόνο μεγάλωνε και άλλαζε στολές.Μέχρι που έφτασε γυρώ στα δεκαπέντε και μια βδομάδα πριν την αγαπημένη του γιορτή,την Πέμπτη , πριν την Τσικνοπέμπτη, ο μπαμπάς του μπήκε μέσα στο σπίτι, μετά τη δουλειά, με ενα χαμόγελο και φώναξε με χαρά: Φέτος δεν θα κάνουμε απόκριες σ'αυτό το πουστοχώρι τη Νάουσα αλλά θα πάμε στο Ρ'ιο ντε Ιανέιρο.
Ο ψυχικός κόσμος του Πάνα κλονίστηκε. Στο αεροπλάνο 12 ώρες πτήση είχε ακουμπισμένο το κεφάλι στο παράθυρο και από τα μάτια του έτρεχαν δάκρυα. Εβλεπε τα σύννεφα και τα φανταζόταν στολές Μπετόβεν, Ζορό, Τριανταφυλλόπουλος, μπούλες κλπ. Έτσι έφτασαν στο Ρίο. Ο μπαμπάς του, του είπε ότι θα ντυθούνε μελισσάκια και θα μπούνε σε ένα γκρουπ χορευτών.Έτσι και έγινε. Ξεκίνησαν τον μεγάλο χορό και ο μικρος Πάνας μαγεύτηκε από τους ενθουσιώδεις βραζιλιάνους από τη σάμπα, τα κορμιά των χορευτριών, τους κώλους, τα βυζιά κ.τ.λ. Τελικά του άρεσε τόσο πολύ...μετά από το σφιχτό εναγκαλισμό με μια χορεύτρια ανάμεσα στα βυζιά της ... που δεν ήθελε να ξαναδεί το κωλοχώρι τη Νάουσα αλλά και την Κρύα Βρύση.Έτσι, όταν γύρισαν ο μικρός Πάνας κατέστρωσε ένα δαιμόνιο σχέδιο:ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΝΑΟΥΣΑ! Για πέντε χρόνια πλακώθηκε στα γυμναστήρια έτρεχε στα βουνά (κάτι σαν τον Ρόκυ Μπαλμπόα) για να κάνει κορμί και να μπορέσει να γίνει καλός και ψηλός γενίτσαρος. Έτσι όταν έφτασε στα 20 είχε έρθει η ώρα. Ειίχε μάθει όλους του χορούς νιζάμικο, ραϊκο,μάραινα, σκάταινα κ.τ.λ., και ήταν έτοιμος να εισβάλει στο μπουλούκι. Έτσι Κυριακή πριν την Καθαρά Δευτέρα περίμενε σε μια γωνιά να περάσουν οι άλλοι γενίτσαροι. Μόλις τους είδε εισέβαλλε υποχθόνια ανάμεσά τους και έγινε ένας απ'αυτούς. Τα μυστικά ήταν δυο: 1ον ότι κάτω από τον χαζοπρόσωπο του γενίτσαρου φορούσε ασφυξιογόνο μάσκα και 2ον ότι πριν βγει απ'το σπίτι είχε φάει ένα καζάνι φασόλια με αυγά ωμά ,μπόλικη πιπεριά τσούσκα και για επιδόρπιο δαμάσκηνα. Έτσι λοιπόν ανύποπτα μέσα στο μπουλούκι και χωρίς να τον καταλαβει κανείς άρχισε να τις αφήνει... Ο κόσμος άρχισε να τράχει πανικόβλητος, οι γενίτσαροι άρχισαν να μάχονται με τα ξίφη και να αποκεφαλίζουν ο ένας τον άλλο παντού αίματα .Ο Καραμπατζος άρχισε να ξερνάει σαν τον εξορκιστή,της θείας της Νούλας της κάηκε το φαγητό. Οι περαστικοί σκιέρ που ήρθαν εκεί για σκι και για απόκριες αρχισαν να μεταμορφοώνονται σε trendy zombie και άρχισαν να τρώνε Ναουσαίους χορεύοντας r'n'b. Στο τέλος ο μικρός Πάνας που είχε μεγαλώσει πλέον γελούσε κάτω από τη μάσκα και ήταν ο μόνος στη Νάουσα στο κέντρο της πλατείας στην εξέδρα( εκεί που τραγούδησε ο Δάντης και ήρθε αρκετές φορές ο Γρηγοράκης ο Αρναούτογλου) που χόρευε ασταμάτητα. Και δεν χόρευε μαλακίες αλλά σάμπα με τη φουστανέλα.

Τέλος
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ: H επανάσταση θα ξεκινήσει από μέσα.
*****ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ*****